Vlokkentest

Sommige zwangeren komen in aanmerking voor ander onderzoek waarmee kan worden vastgesteld of uw kind een bepaalde aangeboren aandoening heeft. Dit wordt prenatale diagnostiek genoemd. Prenatale diagnostiek kan bestaan uit: de vlokkentest, de vruchtwaterpunctie of het uitgebreid echoscopisch onderzoek (geavanceerd ultrageluid onderzoek). U komt voor de onderzoeken in aanmerking als u een verhoogd risico heeft na de combinatietest, als de NIPT-test afwijkend is of als er een medische reden voor is.

Vlokkentest

Vanaf een zwangerschapsduur van 11 weken kan een vlokkentest worden verricht. Hiermee onderzoekt men de chromosomen van het ongeboren kind. Vlokken zijn stukken weefsel van de placenta. Er zijn twee methoden om de vlokken te verkrijgen, namelijk via de vagina en via de buikwand. De keuze voor één van beide methoden wordt onder meer bepaald door de ligging van de baarmoeder en de plaats van de vlokken. In de meeste gevallen wordt de vlokkentest via de schede uitgevoerd. Voor de vlokkentest is een volle blaas noodzakelijk.

Een paar vlokken (15-50 mg) van de zich ontwikkelende placenta worden weggenomen. Er wordt direct gecontroleerd of er voldoende vlokken verkregen zijn. Indien er te weinig materiaal verkregen is, kan het nodig zijn een tweede maal wat weefsel af te nemen.

De uitslag

De uitslag is meestal binnen 3-5 werkdagen bekend, maar is ook afhankelijk hoe uitgebreid de vlokken worden onderzocht. Ten tijde van de ingreep wordt met u besproken wanneer u de uitslag kan verwachten.

Een afwijkende uitslag wordt uitvoerig met u en uw partner besproken in het ziekenhuis. Indien jullie besluiten tot zwangerschapsbeëindiging kan dit plaatsvinden door middel van zuigcurettage onder plaatselijke verdoving. Soms wordt in overleg gekozen voor curettage onder algehele narcose, of op gang brengen van de baring met medicijnen.

Betrouwbaarheid van de vlokkentest

De betrouwbaarheid van de vlokkentest is hoog te noemen. In ongeveer 2% van de vlokkentesten is er een onduidelijk uitslag, bijvoorbeeld doordat de juiste plek om vlokken te verzamelen niet bereikt kon worden. In dit geval zal dan een tweede vlokken- of vruchtwateronderzoek nodig zijn om de test te kunnen herhalen. Ook kan het naar aanleiding van de uitslag nodig zijn chromosoomonderzoek te verrichten bij beide ouders.

Wat zijn de risico’s van de vlokkentest?

Omdat de vlokkentest wordt uitgevoerd in een periode waarin spontane miskramen kunnen optreden, bestaat over het extra risico op een miskraam ten gevolge van de vlokkentest onvoldoende zekerheid. Op grond van de huidige resultaten wordt geschat dat bij 1 op de 200 (0,5%) vrouwen een miskraam zal optreden na een vlokkentest. Het probleem is dat we in dergelijke gevallen nooit zeker weten of de zwangerschap zonder vlokkentest ook niet in een miskraam geëindigd zou zijn. Een miskraam als gevolg van de vlokkentest treedt meestal binnen een week op.